Okra
Okra cirkels

    Okra Zingeving    

Zingeving 2009


Werk? Uitgesloten!

Gij, God,
gekregen liefde,
gegeven vertrouwen.

Gij zijt aanwezig
daar waar mensen in uw naam samenkomen.
Gij zijt nog meer aanwezig als mensen
in uw naam samen opkomen
voor een rechtvaardige samenleving.

In deze adventsdagen vol hoop op licht
gaat onze aandacht naar mensen
die geen vrede en geen hoop meer kennen:
omdat ze geen werk meer hebben
en niet meer meetellen,
omdat ze geen werk kunnen vinden
en zich uitgesloten voelen.

God, Gij, zijt aanwezig bij ons.
Meer nog zijt Gij present
in het gelaat van de werkloze
die ons aankijkt en vraagt
hoe het verder moet met deze samenleving
die haar mensen geen garantie op werk meer kan bieden.

Geef ons de moed
om daarover te durven nadenken.
Amen.

Uit de bezinningsmap van 1994: Het kan ook anders ... werken
Naar boven


Allerheiligen

Er staan 'supporters' langs de baan:
ontelbare getuigen die ons zijn voorgegaan
op onze weg naar heiligheid.
Hun levensverhaal vertelt ons dat het kan
om vanuit onmacht en beproeving tot leven op te staan.

Hoopvol is het, ik word gedragen,
de weg naar het vaderhuis hoef ik niet alleen te gaan.

Ontelbaar zijn de namen die ik mag noemen,
op wiens voorspraak ik kan rekenen.

God,
van U komt alle heiligheid.
U alleen aanbidden wij
als wij vandaag
al uw heiligen gedenken.

God, heilig ons,
pelgrims op de weg die voert naar U.


Allerzielen


Ben je er nog? Hoor je ons?

Liefste, op deze plaats
hebben we je helemaal uit handen gegeven,
toevertrouwd aan de oneindigheid,
een rustplaats voor eeuwig.

We leven vanuit jouw leven,
in ontmoetingen wordt jouw levensverhaal nog steeds verteld:
vreugde, angst, liefde, verdriet, hoop:
we koesteren het nog allemaal.

Zo graag willen wij weten:
hoe wordt het leven over de dood geleefd?
Hoe voelt Gods hand waarin je nu rust?
Hoe is het in de nabijheid van het licht?

Liefste,
op deze plaats stellen wij onze hoop op de Heer.
Wij zien naar Hem uit.
Wij vertrouwen op zijn Woord:
'Kom tot Mij, Ik zal rust en verkwikking schenken'.

Ben je er nog? Hoor je ons?

Uit Kerk en Wereld: “Bloemen op uw graf”
Naar boven


Terugdenken

Heer,
Ik denk terug
aan de weg die ik ging in al mijn jaren
hier en thuis en ver van hier.

Aan mijn prestaties denk ik niet.
Die zijn gering,
het tellen niet waard.
Aan het goede dat ik deed, denk ik niet.
Dat betekent niet veel
tegenover het vele dat ik heb nagelaten.

Heer,
Ik denk terug
aan het goede dat ik mocht ondervinden,
aan de mensen die mij minden,
aan de vriendelijkheid die ik proefde,
aan elke gelukkige dag die ik kreeg,
aan elk bevrijdend woord,
aan de stille goedheid in momenten
dat ik het erg nodig had,
aan wat ik zomaar kreeg
en niet durfde vragen.

Heer,
Als ik daaraan terugdenk,
mag ik niet bang zijn
om verder de weg te gaan
in vertrouwen
en in verder zoeken.

Uit gebedenboek “Kruimels van de tafel”
Naar boven


Gegrepen door het leven

Mijn hand durft de teerling niet werpen
Mijn voet durft de stap niet zetten
Ik durf mezelf niet te wagen
Want ik weet: er is geen wederkeren.

Ik gebaar van niets en lach mee
Met de karnaval van elke dag
Ik hoor de roep - ik ken de Stem
maar ik word elders verwacht…

Ik jaag wat hier en daar
En durf het niet bekennen
Ik ben ongelukkig - ik ben op de vlucht.
Ik vlucht mezelf! omdat diep in mij
Uw Stem mij roept. Omdat ik weet
Ik moet het risico van mijn volledige gave nemen.
Met minder bent U niet tevreden.

Uit ‘Gegrepen door het leven”
Stefaan Lievens
Naar boven


Dank

Voor de wereld die wij kregen,
dank.
Voor de dagen van gezondheid.
dank.
Voor de uren van vreugde en genieten,
dank.
Voor de mensen die ons liefhebben,
dank.
Voor de vreugde van ons samenzijn,
dank.
Voor Uw boodschap van bevrijding,
dank.
Voor Uw belofte van verlossing,
dank.
Voor de hoop die wij koesteren,
dank.
Maar ook voor al wat tegengaat
en ook voor lijden - maar lang nadien –
kunnen wij U danken.
Niet met woorden alleen
Niet met ons hart alleen
maar met de daden van onze handen
en het zoeken van ons verstand.
U danken is de wereld mee-verlossen,
bevrijding brengen
en U danken dat wij dit mogen doen.

Uit “Gegrepen door het leven” van Stefaan Lievens
Naar boven


De bijbel staat vol tekens

De bijbel staat vol tekens
mijn hart vol twijfels.
Als ik opkijk zie ik mensen en dingen,
zelden de natuur.
Als ik luister hoor ik praten –
machines en verkeer
zelden een lijster.
Als ik mezelf bekijk dan word ik ouder
zelden blijer.
Wat doe ik goed?
Ik meen het dikwijls en doe zó echt.
Maar wat is belangrijk?
De boekjes en de meesters van weleer riepen:
Je plicht - je dagelijkse plicht.
De mensheid krepeert
de wereld pollueert aan liefdeloosheid
tot in mijn hartekring.
En ik lees de bijbel
met mijn hart vol twijfels.
Eén teken, eentje maar om niet weer
met angst het leven - ons leven
mijn leven
zinloos te zien verglijden.
Naar boven


Regenboog

Als kleuren van een regenboog
horen de mensen bij elkaar
en ieder geeft zijn eigen tint
aan wat door God en mensen samen
als droom gekoesterd wordt.
 
  Met kleuren van een regenboog
heeft God een gordel licht
gespannen om de wereld.
Zijn regenboog weerkaatst
het kleurenpalet van gaven,
aan mensen toebedeeld.
Als niemand iets van wat hij krijgt
voor zich alleen bewaart,
maar alle kleuren in elkander vloeien
ontstaat het wit en helder licht
van Gods volkomen heil.
God maakt een schitterende mozaïek
met mensen die als steentjes zijn,
vaak klein en wat geschonden,
soms glimmend nieuw en warm gevlamd.
maar alle steentjes die de mensen zijn
raapt God met liefde op.
Hij voegt ze samen in zijn mozaïek.
Hij is een dankbaar kunstenaar die juicht
om wat aan schoonheid mogelijk is
met steentjes en met mensen.
 
  En God schept brandramen
vol geheimenis met stukjes glas,
veelvormig en uniek van kleur
zoals zijn mensen zijn.
Ook wie bijna gebroken is,
scherfachtig en onvolkomen of arm
als Job in eigen ogen
geeft God een nieuwe warme kleur
en maakt Hij tot onmisbaar deel
in 't brandraam van zijn dromen.
Waar mensen samenkomen,
elkaar in dienstbaarheid genegen
schept God een kunstwerk
dat ontroert.
Vanuit zijn hemel zonder grenzen
hoopt God in spiegelschrift
bij toegewijde mensen
de ets te zien
van zijn oneindig wezen.
 
  Een regenboog,
een mozaïek,
een brandraam,
om het even,
maar God wil
dank zij ons
zijn schoonheid
aan de mensen geven.
Marcel Weemaes,
Een mens bloeit op,
Gedachten, gedichten, gezangen en gebeden, 2000
Naar boven


Een verhaal rond geloven

Hoog in de nok van de tent danste de clown op de koord. Daar hielden de mensen van. Ze juichten hem enthousiast toe. En aan het handgeklap kwam geen einde.
'Een toffe', zeiden de mensen, 'grandioos'.
Op zekere avond zaten de mensen weer te kijken vanuit hun gemakkelijke stoelen. Toen riep de koorddanser naar beneden: 'Denken jullie dat ik het kan?'
'Ja!' schreeuwden de mensen. En hij danste van de ene kant naar de andere. Hij kon het omdat ze in hem geloofden.
Toen rolde hij een kruiwagen op de koord en riep: 'Denken jullie dat ik het kan met een kruiwagen?' 'Ja' schreeuwden de mensen, luid en geestdriftig. En de koorddanser ging met kruiwagen en al over de koord. Hij kon het omdat ze in hem geloofden.
En opnieuw riep hij naar beneden: 'Denken jullie dat ik het nog steeds kan, als iemand van jullie in mijn kruiwagen komt zitten?' Toen bleef het beneden muisstil, zo stil dat de koorddanser bijna het evenwicht verloor. Ze geloofden niet meer in hem, ze waren bang voor zichzelf.

Naar boven


Heilig

Het heilige woud zegt: 'Kap mijn bomen niet'.
De heilige vijver zegt: 'Vervuil mijn water niet'.
Het heilige zaad zegt: 'Zet geen prijs op mij, ik ben een geschenk'.
Heilig betekent: overschrijd deze grenzen niet.

Het kind: 'Geef me ruimte en grenzen'.
De jongere: 'Laat me zoeken en ontdekken'.
De volwassene: 'Gun me inzicht en vrede'.
Heilig betekent: hou mij in ere, hou mij heel.

De heilige grond zegt: 'Put me niet uit'.
De heilige lucht zegt: 'Laat me adem geven aan allen'.
Heilig betekent: respecteer me, beschadig me niet.

Naar boven


Moet alles kunnen?

Moet alles kunnen?
Alles moet kunnen...
Alles moet kunnen gezegd worden,
geschreven worden, getoond worden, uitgeprobeerd worden.
Alles wórdt dan ook gezegd, geschreven, getoond, gedaan.
Ook wat vals is, onwaar is, platvloers is,
ruw is, smeerlapperij is, kwetsend is, vernietigend is...
Eerst werden in naam van de absolute vrijheid
alle heilige huisjes afgebroken
en bij de volgende stap was niets of niemand nog heilig,
behalve datgene wat elk individu
voor zichzelf heilig verklaarde.
Nieuwe dogma's en fundamentalismen regeren in de samenleving.
Ben ik tegen het aftasten van 'grenzen'? Nee.
Ben ik tegen een grotere individuele vrijheid? Nee.
Ben ik tegen experimenteergedrag bij kinderen en pubers? Nee.
Ben ik tegen alles binnen strakke en knellende lijnen? Ja.
Maar, mag ik mij zorgen maken
over vergaand egoïsme, over stuitende onbeleefdheid,
over ontluistering van menselijke relaties,
over totaal gebrek aan respect voor wie leiderschap opneemt,
over groeiende onwil om solidair te delen,
over het gesjacher met baby's...?
Moet alles kunnen?
Nee, niet alles moet kunnen!
De grens is de goede naam, de kwetsbaarheid,
de hulpeloosheid, de voorzichtige dromen van de medemens.
Doe niet aan een ander wat je zelf ook niet wilt aangedaan worden.

André Quintelier

Naar boven


Driekoningen 2009

Als de koningen binnentreden
in 't vereenzaamd huis
met vlammende mantelkleden
en fluwelen geruis

neemt Maria 't Kind op de armen
en kust het met gretige zoen,
ze wil het voor eeuwig beschermen
zoals iedere moeder zou doen.

Dan worden rijke offeranden
aan 't voeteind gespreid.
Maria vouwt de handen
en God zij gebenedijd!

Zij ziet trezoren en juwelen,
de zon kleurt een vreemd blazoen,
maar haar schat zal ze ruilen noch delen,
wat immers geen moeder zou doen.

Goud glanst op kristallen schalen
wat men de koning biedt,
wierook stijgt in spiralen
uit de hand van de acoliet.

De dunne neusvleugelen trillen.
Maria ruikt mirre uit bitter groen.
Hoe hoog zal ze 't Kind kunnen tillen?
Ook dat moet een moeder eens doen.

Zij laat de greep zich ontspannen,
Zij troont de Zoon op de schoot,
Zij groet de gemantelde mannen
En het satijnen avondrood.

Maar wanneer na dertig jaren
zij herdenkt haar wilde zoen
huilt ze: Vaarwel en dat God je beware!
Zoals iedere moeder zou doen.
(Gery Helderenberg)

Naar boven