Okra
Okra cirkels

    Okra Zingeving    

Zingeving 2013


Een Nieuwjaarswens

Ik schenk jullie een doosje stilte
toegestrikt met de zachtste rust.
Ook een bosje mooie vreugde
en een portie levenslust.

Voor jullie speciaal een potje liefde,
toffe momenten, dag na dag.
Voeg daarbij een goeie gezondheid
en een heel mooie lach.

‘k Geef je ook een pakje blijdschap
en een flesje vol met hoop
Je ziet, de allermooiste geschenken
zijn niet overal te koop.

Neem je tijd voor heel wat vriendschap
en kijk uit naar elk vriendelijke gebaar.
En als je nood hebt om ’t uit te schreeuwen
ik luister graag, je roept me maar.

Ik wilde jullie nog veel meer geven.
Maar, helaas, zo werkt het niet.
Kijk om je heen en laat je leiden
door al dat moois wat het leven biedt.

(januari 2013)

Naar boven


Armoede

Waar moet iemand die in armoede leeft
en tot over de oren in de schulden zit
nog in geloven?

Als een realistisch betalingsplan
hem nog nauwelijks de ruimte geeft om te overleven,
laat staan dat hij met een leefloon zich
iets meer luxe kan permitteren?

Waar moet iemand die in armoede leeft
en tot over de oren in de schulden zit
nog op hopen?

Als hij door iedereen bestempeld wordt
als een hopeloos geval,
ongeschikt voor de arbeidsmarkt
als elk gevoel van eigenwaarde
in de loop der levensjaren
na de zoveelste vruchteloze sollicitatie
vakkundig werd weggeschraapt?

Waar moet iemand die in armoede leeft
en tot over de oren in de schulden zit
nog van houden?

Als warme lotsverbondenheid niet meer wordt gevoeld,
als onverschilligheid de enige mogelijkheid wordt
om de kop boven water te houden,
als hij denkt dat hij niets meer te bieden heeft?

Geloof, hoop en liefde
is dat niet wat we uitgesloten mensen moeten geven?
En vandaag in deze crisistijd
vooral in de vorm van onze solidariteit!

(februari 2013)

Naar boven


Bezinning

Sedert die eerste Pasen is elke zondag,
meer dan zomaar een zondag.
Meer dan wat rusten van de werkweek,
of dan lekker niets doen.
Meer dan naar de mis gaan
omdat het nu eenmaal hoort.

Sedert die eerste Pasen draagt elke zondag
de herinnering dat ooit iemand
van de onzen
uit de dood is opgestaan
en dat sindsdien
de dood het laatste woord niet is
dat over het leven
kan worden gesproken.

Sedert die eerste Pasen
draagt elke zondag
de oproep
om het spel van onrecht en dood
niet te spelen,
maar om ons met hart en ziel
en al onze krachten
over te geven
aan alles wat mensen
beter laat leven.

(C. Desoete)

(april 2013)

Naar boven


Om een kwetsbaar hart

God, vriend van alle mensen,
Uw engel hebt U naar Nazaret gezonden,
Maria's stad.
Hij sprak tot haar:
“Verheug U, begenadigde.”
En zij schrok van dit woord.
Ze vroeg zich af wat dat wel kon betekenen.
Want haar hart was kwetsbaar;
en dat is het ook gebleven
toen U haar
ongehoorde dingen hebt gevraagd.
Zij liet zich raken
door uw onverwachte vragen.
Geef ons die aanspreekbaarheid
die in Maria was;
dat wij ons nooit afsluiten
maar blijven openstaan voor elke groet,
elk aanbod, elke eis,
of die van U komt of van de mens
die U zendt op onze weg.
Red ons uit de beklemming
en de droefenis
van een gepantserd hart.
Geef ons de genade
steeds weer te 'schrikken van uw woord'.
Dan zal Maria's vreugde
ook de onze zijn
vandaag en tot in eeuwigheid.
Amen.

(mei 2013)

Naar boven


Welvaren

We mogen varen, God,
op de stroom van uw schepping:
kleine sloepen
weerbarstig in de golven,
gedreven door de wind
maar steeds verlangend
naar een aanlegsteiger op de oever
om ergens te blijven
en zich te nestelen, voorgoed.

Maar Gij jaagt ons voort
op de stroom van de tijd
van de dagen en de nachten,
van lente en zomer,
van herst en wintertijd.

Wij mogen varen, God,
in kleine, broze sloepen
zo dikwijls in de mist
zo onbetrouwbaar in de vaart
zo dikwijls averij.

Wij varen, God, en weten
dat wij eens, en altijd onverwacht,
en helemaal alleen…
nergens nog een oever zullen zien:
Dat wij volslagen hulpeloos
in uw oneindigheid
zullen verdwijnen
als in de moederschoot
waar alle eeuwen uit geboren zijn.

Manu Verhulst

(juli 2013)
Naar boven


Vakantie nemen


Kom, we zijn weg.
En Hij voer met hen het meer over
naar een eenzame plek
om daar alleen te zijn
en wat uit te rusten…
Zo staat het ongeveer in Mc.6, 31-32.

Jezus’ voorstel om vakantie te nemen
is heel bescheiden.
Alsof Hij wilde zeggen:
Verwacht daar nu ook niet alles van.
Vakantie is geen wonderrecept
dat plotseling alles herstelt en alles geneest.
Vakantie is maar de valies,
alles hangt ervan af: wat steek je erin?

In die korte evangelie-anekdote
ligt een blauwdruk van vakantie:

- Kom we zijn weg!
De zorgen, de drukte en de eentonigheid
van het alledaagse werk achter zich laten.

- Een andere plek opzoeken:
Vertrouwd of onbekend, maar altijd splinternieuw,
nog nooit op die manier gezien.

- Geen mierenkolonie van mensen
waar iedereen weer niemand is,
maar een plek waar je de ander
al van heel ver ziet aankomen.
Om daar alleen te zijn en de ruimte te vinden
om er voor elkaar te zijn
in een verhaal zonder woorden.

“Kom, we zijn weg”, zegt Jezus,
“Vakantie is een tijd
om ook eens dicht bij Mij te zijn.”

Manu Verhulst

Naar boven


Geloof, die gave van God

Een kind doet geen enkele moeite om mooi te zijn.
Het is gewoon zichzelf en daarom is het mooi.
Een kunstenaar die schoonheid wil scheppen,
brengt er niets van terecht.
Maar een kunstenaar die zichzelf blijft
en vertolkt wat er aan gevoelens en gedachten in hem omgaat,
die zal iets tot stand brengen
waarvan anderen spontaan zullen zeggen: Schoon!
De schoonheid komt achterna.
Zij is de beloning.

Vreugde is ook zoiets.
Wie ze wil kopen of verwerven, grijpt ernaast.
Maar wie gewoon een goed mens wil zijn,
in vriendschap voor iedereen,
krijgt vreugde als toemaat:
de beloning die achterna komt.

Geloven is een gave van God...
Wie geloof wil veroveren als zijn eigenste bezit,
het enkel wil verwerven door studie en lectuur,
zal vreemd blijven aan God.
Wie zich in alle eenvoud
toevertrouwt aan het leven
met open oog
en hart en handen,
zal ooit wel vanzelf zijn Naam uitspreken
en zeggen: 'God toch!'

Schoonheid, vreugde en geloof
liggen in elkaars verlengde.
Ze zijn beloning voor wat eraan voorafging.
Zoiets moet ook de hemel zijn:
onverwacht en onverdiend,
maar nooit bedoeld.

Manu Verhulst uit 'God heeft een gezicht'

Naar boven


Gebed : wie was Jezus als kind

Gij hebt uw thuis gehad,
uw familie, uw vriendenkring
wij weten er zo weinig over,
waarschijnlijk omdat er niets
speciaals te beleven viel.
Gewoon samenzijn,
deugd hebben aan mekaar,
gelukkig zijn temidden wisselvalligheden,
maar zonder grote geschiedenis.
En toch kunnen we
uit wat Lucas ons vertelt
de gezindheid wel opmaken
die er heerste bij U thuis:
één van zorg, werk, dienstvaardigheid,
begrip en onderdanigheid,
van godsdienstig leven...
Alledaags - zoals het, met variaties,
ook bij ons wel eens is...

Ook dààr hebt Gij ons voorgeleefd
de vele kansen
die dat terrein ons biedt
om zich te leren geven,
om het 'goed om leven' te maken
met mensen samen...

Dat ligt in het leven van de mens.
Zo wil het God.
Zo hebt Gij het geleefd,
opdat wij het, op onze beurt,
ook zouden doen.
Ward Bruyninckx
Uit 'Tussen gisteren en morgen', W. Bruyninckx, Patmos, blz. 108.

Naar boven