Okra
Okra cirkels

    Okra Zingeving    

Zingeving 2014


Stad van Vrede

Werken aan een stad van vrede.
Hier en nu, vlakbij in de dagelijkse realiteit.
Door een lieve zorg voor elkaar,
door belangstelling voor elkaar,
van jong voor oud en van oud voor jong.
Zo weef je een draad in dat sociale weefsel
dat mensen aan elkander bindt,
een warm deken vormt
dat beschutting biedt tegen alle kou.
Werken aan de stad van vrede
begint op een klein plekje: de tafel.
Maaltijd houden met en voor elkander
schept een band tussen mensen
die door niets te vervangen is.
In onze samenleving wordt voeding
zo geïndustrialiseerd en gecommercialiseerd
dat de familiemaaltijd in de verdrukking komt.
Het wordt tijd dat we die in ere herstellen,
zeker op zondag.
Samen maaltijd houden
is een remedie tegen de angst
die onderhuids onze levensvreugde wil aantasten.

Uit 'Neem en lees' van Manu Verhulst
(mei 2014)

Naar boven


Gebed

Heer Jezus,
Gij hebt bewust
alle barricaden tussen mensen neergehaald.
In uw omgang met anderen hebt Gij het onderscheid
tussen goeden en kwaden
niet laten tellen.
Met allen gaat Gij om: met rijken en armen,
met vromen en zondaars.
Gij wendt elke mogelijkheid aan om uw goedheid,
uw medelijden, uw medeleven met de anderen
werkdadig te tonen.
In uw dood
hebt Gij uw totale beschikbaarheid
voor de anderen samengevat.
Wij echter vinden zo vaak uitvluchten
om ons vrij te spreken:
de priester. de leviet. dat zijn wij allen.
En toch, in de nood van de andere
spreekt Gij ons aan.
In elkeen die wij op onze weg ontmoeten
en die ons nodig heeft,
doet Gij beroep op onze bereidheid.
Leer ons door uw woord en uw voorbeeld
waar wij 'naaste' kunnen zijn.
Geef ons de kracht
het goede in elke mens te ontdekken
en door ons leven
een boodschap van liefde
voor anderen te zijn.
G.M.

Uit “Bidden toch mogelijk”
(augustus 2014)

Naar boven


Oud worden in deze tijd

Het is gewoon niet voor te stellen,
Je moet met een mobieltje bellen,
Je kunt er ook een tekst op lezen
Je moet altijd bereikbaar wezen
En dat kan dus niet gewoon
Met een doodgewone telefoon.

Wil je een treinkaartje kopen, nee, niet naar de balie lopen,
Daar is niemand meer te zien, je kaartje komt uit een machien.
Je moet dan overal op drukken in de hoop dat het zal lukken.
Pure zenuwsloperij, achter jou zie een rij
kwaad en tandenknarsend staan,
want de trein komt er al aan.

Bij de bank wordt er geen geld, netjes voor je uit geteld.
Want dat is tegen de cultuur, nee je geld komt uit de muur.
Ais je maar de code kent, anders krijg je vast geen cent.
Om je nog meer te plezieren, mag je internetbankieren
Allemaal voor jou gemak, heb je alles onder dak.
Niemand die er ooit naar vroeg, blijkbaar is het nooit genoeg.

Man, man, man wat een geploeter, alles moet met een computer.
Anders sta je in uwen gité, op www, punt be.
Vind je alle informatie, wie behoed je voor frustratie.
Ais dat ding het dan niet doet, dan word je toch niet goed.
Maar dan roept men dat je boft, je hebt immers Microsoft.
Ach, je gaat er onderdoor, je raakt gewoonweg buiten spoor.
Nee het is geen kleinigheid, oud worden in deze tijd.

Uit “Bidden toch mogelijk”
(september 2014)

Naar boven


Mensen hebben mensen nodig

Startdag parochiale verenigingen - Voorbede van OKRA

Mensen hebben mensen nodig
Om elkaar te dragen,
Om elkaar tot leven te brengen

Mensen hebben Okra-mensen nodig
Om voor elkaar op te komen,
Om samen te werken,
Aan welzijn en geluk

Mensen hebben Okra-mensen nodig
Om te laten zien wie U bent:
God van liefde,
God van gerechtigheid

Heer, wek in ons die kracht
Dat wij onze naaste beminnen

Om zorg bidden wij
Zorg die liefdevol is
Zorg die aandachtig is
Zorg die ondersteunt
Zorg die beschermt.

Om zorgzame Okra-mensen bidden wij
Mensen die iedere mens waarderen
Mensen die een ander niet kleineren
Mensen die trouw zijn.
Laten wij daarvoor bidden.

(oktober 2014)

Naar boven


Parabel van de appelboom

Er was eens een appelboom.
Een klein jongetje hield ervan om er elke dag omheen te spelen. Bij klom naar de boomtop, at van de appels en sliep in de schaduw... Bij hield van de boom en de boom hield er van om met hem te spelen. Tijd ging voorbij... het jongetje werd ouder en hij speelde niet meer elke dag met de boom.
Qp een dag kwam de jongen terug naar de boom en hij keek droevig.
'Kom met me spelen,' vroeg de boom aan de jongen. 'Ik ben geen kind meer, ik speel niet meer met bomen' antwoordde de jongen. 'Ik wil speelgoed. Ik heb geld nodig om het te kopen.' 'Sorry maar ik heb geen geld... Maar je mag mijn appels plukken en ze verkopen. Qp die manier heb je geld.’ De jongen was heel blij. Bij pakte alle appels aan de boom en ging tevreden weg.
De jongen kwam niet meer terug nadat hij de appels had gep1ukt. De boom was verdrietig. Qp een dag kwam de jongen die nu een man was terug. De boom was b1ij. 'Kom met me spe1en' zei de boom. 'Ik heb geen tijd om te spelen. Ik moet werken voor mijn fami1ie. We hebben een huis nodig om in te verb1ijven. Kun je me helpen?’ 'Sorry, ik heb geen huis. Maar je mag mijn takken eraf ha1en om je huis te bouwen.' Dus de man hakte alle takken van de boom af en ging tevreden weg. De boom was blij om hem ge1ukkig te zien maar de man kwam nooit meer terug daarna. De boom was weer eenzaam en verdrietig.
Qp een hete zomerdag, kwam de man terug en de boom was opgetogen. 'Kom met me spelen!' zei de boom. 'Ik word oud. Ik wil gaan zeilen om mezelf rust te geven. Kun je mij een boot geven?' zei de man. 'Gebruik mijn stam om je boot te bouwen. Je kan ver zei1en en ge1ukkig zijn.' Dus de man hakte de boomstam af om een boot te maken. Hij ging zeilen en kwam niet meer terug voor een lange tijd. Uiteindelijk kwam hij na vele jaren terug. 'Sorry, mijn jongen, maar ik heb niets meer voor je. Geen appels meer voor je...’ zei de boom. ‘Geen prob1eem, ik heb geen tanden meer om te bijten' antwoordde de man. 'Geen boomstam meer waar je op kunt klimmen.' 'Ik ben daar nu te oud voor' zei de man. 'Ik kan je echt niets meer geven... Het enige wat over is, is mijn stervende wortel,' zei de boom met tranen. 'Ik heb niet veel nodig nu, al1een een plek om te rusten. Ik ben moe na al die jaren' antwoordde de man. 'Goed!
Oude boomwortels zijn de beste plek om tegen te leunen en uit te rusten, kom, kom samen met mij zitten en rust uit.’
En iedere keer wanneer de mensen opkeken naar die boom zouden ze aan God denken. Dit was vee1 beter dan de grootste boom in de wereld te zijn. Hij was de boom die voor altijd naar de hemel mocht wijzen!

(Herfstfeest 2014)

Naar boven