Okra
Okra cirkels

Tony Mestdag is heengegaan

Onze ere-vooorzitter Tony Mestdag is op 6 augustus 2013 op 72-jarige leeftijd heengegaan. Hieronder vind je het welkomstwoord in de mis, de tekst van het bidprentje en de afscheidsrede van Jacky Wulgaert.

Welkomstwoord tijdens de mis door Dirk Mestdag

Ik ben Dirk Mestdag en ik ben de zoon van mijn vader.
Daarom zou hij gewild hebben dat ik U zou verwelkomen met deze woorden: “Dit is een blauwe zone. Hebt U Uw parkeerschijf niet vergeten?”
In naam van mijn moeder en van Ann, Stefaan, Catherine, Johanna, Paul, Jan, Helena en mijzelf wil ik u bedanken voor alle blijken van medeleven en steun. En voor de talrijke aanwezigheid bij deze uitvaart. Wij voelen uw handen op onze schouders.
Als ik de reacties op het overlijden van mijn vader lees op de verschillende fora, komen steeds deze woorden terug: hardwerkend, verstandig, wijs, rechtvaardig, rechtlijnig, man van principes, streng, integer, belezen, …
Ik stel me voor dat mijn vader de grote bibliotheek ondertussen al gevonden heeft hierboven en al aan de deur stond van de eindredacteur om zich aan te melden als redactielid. De arme eindredacteur vreest nu al voor zijn job. Ik stel me voor dat hij al verschillende discussies heeft beëindigd met zijn kennis en wijsheid. Maar dat hij ook al iemand vond om een grap mee uit te halen. Geen deurklink, schoenveter of knoopsgat is nu nog veilig hierboven.
Want laat ons niet vergeten dat mijn vader, naast kennis, ook steeds op zoek was naar de lach, bij zichzelf en bij anderen. Op zoek naar een kwinkslag of een practical joke. Zelfs de mensen van het wit-gele kruis en de palliatieve dienst van St-Lucas in Gent hebben dit aan den lijve mogen ondervinden.
Je kennis heb je met ons gedeeld, de humor heb ik geërfd.
Ik ben Dirk Mestdag en ik ben de zoon van mijn vader. En de vader van mijn dochters.

Tekst op bidprentje door Ann Mestdag

Jouw motto was: Et si omnes ego non.
Letterlijk vertaald: "Indien alle anderen, ik niet."
Een voortdurende aansporing om je eigen mening te vormen, te leven en te handelen naar eigen inzichten en waarden, zelfs als dat ingaat tegen de meerderheid.
De manier waarop je deze integriteit wist te bewaren doorheen je leven dwingt bewondering af. Je slaagde erin een uitzonderlijke loopbaan uit te bouwen, puur op intelligentie en wilskracht, door zelfstudie en door hard werken, en door consequent alle kansen te grijpen die zich aandienden. Altijd vanuit het streven om het juiste te doen.
Dat je je carrière bij de rijkswacht veel te vroeg moest afsluiten, viel je zwaar. Toen vond je evenwel je nieuwe roeping in het verenigingsleven en de politiek van je geliefde dorp. Zo kon je de voorbije tien gelukkige jaren blijven "helpen, beschermen en dienen".
"Ik geef niet op", zei je dag na dag. Toch moest ook jij uiteindelijk de strijd staken. Nadat wij met jouw hand in de onze door het leven waren gegaan, en aan jouw hand waren opgegroeid, konden wij nu jouw hand vasthouden toen je zachtjes van ons weggleed.
Wij verliezen een fantastische echtgenoot, een lieve vader en grootvader, een trouwe vriend, een voorbeeldige dorpsgenoot.
Je hebt een steen verlegd, in een rivier op aarde.
Nu weet je dat je nooit zal zijn vergeten.
Dag ventje, dag papa, dag opa.

Afscheidsrede door Jacky Wulgaert

aa >
Rechtvaardigheid en eerbied stonden hoog in zijn vaandel. Geen enkele vraag, hoe moeilijk ook, bleef onbeantwoord.
Gedurende meer dan tien jaar heeft hij van Okra Lovendegem een vereniging gemaakt waarop je terecht fier kon zijn. Hij was gelukkig wanneer hij zijn leden zag glunderen en trots tezelfdertijd om zoveel mensen als lid rondom hem te hebben.
Al die mooie jaren heeft hij zijn stempel gedrukt op het seniorenleven van Lovendegem. Zijn werk is niet voor niets geweest.
We staan hier allemaal rondom het graf en treuren maar tezelfdertijd mogen we fier zijn zo iemand als voorzitter en ere-voorzitter te hebben gehad. Hij had geen vriendjes maar vele vrienden en dat hebben we vandaag zeker gemerkt.
Laat ons zijn levenswerk verder zetten en ondanks alles, zijn grootste wens helpen realiseren: de kaap van 500 leden ooit eens overschrijden.
We zullen samen als één blok, in gedachte aan Tony, Okra Lovendegem verder uitbouwen zoals hij het zou hebben gewild.
Tony, je was voor ons een groot leider, iemand waarop je kon bouwen, iemand waarop we terecht hebben naar opgezien.
Dank voor hetgeen je was, hetgeen je deed, hetgeen je voor ons betekende.
We zullen je enorm missen.
Rust in vrede.
Naar boven