Okra
Okra cirkels


Printversie
Wil je een presentatie van de reis naar de Moezel zien? Klik hier

Met Okra-Lovendegem aan de Moezel - 3 tot 7 mei 2010


Kröv en de Moezel

Vorig jaar is Okra Lovendegem gestart met de organisatie van een meerdaagse buitenlandse reis. Deze vijfdaagse reis naar het voormalige Oost-Duitsland met o. a. bezoeken aan het voormalige concentratiekamp Buchenwald, het kamp DORA waar de V1 en V2 geassembleerd werden en het Harzgebergte, kende dusdanig succes dat het Okra-bestuur besloot ieder jaar een vijfdaagse reis te organiseren op maat van de senior: niet te lange busreis - een mengeling van ontspanning en cultuur - dagelijks minstens één begeleide uitstap vanuit de centrale uitvalsbasis - en niet te vergeten… lekker eten.
De tweede reis van 3 tot 7 mei dit jaar bracht ons opnieuw naar Duitsland meer bepaald naar de Moezelstreek in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts. En na onze verkenning van eind vorig jaar werd beslist het gedeelte tussen Bernkastel-Kues en Cohem te bezoeken. Als centrale uitvalsbasis werd gekozen voor het stadje Kröv waar we het rustieke familiehotel Ratskeller compleet hadden gereserveerd voor Okra-Lovendegem.
Het aantal inschrijvingen overschreed vrij vlug de voorziene 50 deelnemers zodat een oplossing diende gezocht (en gevonden) voor het grotere aanbod.
Op maandag 3 mei om kwart voor zeven vertrokken 52 Okra’s richting Duitsland. Bij onze aankomst in Kröv wachtte ons een verzorgde koude schotel waarna de valiezen konden uitgeladen worden en de kamers betrokken worden.
JM-BILD3156
De rest van de namiddag hebben we besteed aan de verkenning van het typische stadje met zijn middeleeuws aandoende nauwe straatjes en zijn vakwerkhuizen (houten geraamte waartussen leem gemengd met stro). Het is kleiner dan Lovendegem (15 km²) en zijn bevolking (2.300 inwoners) woont geconcentreerd rond het oude katholiek kerkje.
Tijdens de verlofperiodes stijgt het aantal inwoners door het ruime aanbod van hotels en privaatverhuur tot het drievoudige. Er is geen noemenswaardige industrie en het leeft van de wijnbouw en van het toerisme hoofdzakelijk vanuit Nederland en België. In de onmiddellijke buurt is ook het bungalowpark ‘Laland Mont Royal' met zijn 192 bungalows gebouwd waardoor Kröv en zijn omgeving uitgegroeid is tot een volwaardig en attractief toeristisch centrum.
De Moezel, het uiteindelijke doel van onze reis, is volgens een toeristische gids "Een door wijn begroeid, natuurlijk amfitheater voor romantische zielen".
JDM-006
Vanaf de bron in het zuiden van de Franse Vogezen meandert de grootste zijrivier van de Rijn vanaf het Duitse Trier langs tientallen kleine dorpjes tot aan de Deutsche Eck bij Koblenz. Tussen die twee steden is de Moezel een pareltje voor toeristen die willen onthaasten bij een glaasje witte wijn waarvan de eerste wijnranken ooit meegebracht werden door
JP-011
Romeinse legionairs die op hun veroveringstochten de Moezelvallei gebruikten om onder andere onze voorvaderen te komen bevechten. Zij ontdekten dat de naar het zuiden gerichte hoge steile flanken (100 meter) van de vallei samen met het microklimaat en een bodem uit leisteen ideaal waren voor de aanplant van wijnstokken.
JW-IMG_3030
De Moezel is in totaal 550 km lang. Hij vormt op zeker ogenblik de grens tussen Luxemburg en Duitsland en vloeit over ongeveer 245 km in Duitsland. Over een afstand van 190 kilometer heeft de Moezel zich diep in het Rijnlandse
TM-IMG0082
leisteenplateau ingesneden op de grens van de laaggebergten Eifel op de linkeroever en de Hunsrück op de rechteroever. Het grillige verloop van de rivier bepaalt ook het landschap waarin bossen, terrassen, weiden en vooral wijngaarden elkaar afwisselen.
JM-BILD3170
Op de rotsen en heuveltoppen langsheen de rivier staan burchten of de ruïnes ervan waarvan een aantal ooit gebruikt werden als plaatsen waar tol diende betaalde worden door de schippers op de Moezel.
Na deze eerste verkenning van Kröv en de Moezel was het tijd voor het verwelkomingsdiner en het dito drankje aangeboden door Frau Felder, onze gastvrouw voor de komende dagen.


4 mei 2010 - Langs de Edelsteenroute naar Idar-Oberstein

Dag 2 van ons verblijf aan de Moezel stond in het teken van de (half-) edelsteen. Ik zet ‘half’ opzettelijk tussen haakjes omdat momenteel de waarde van een bewerkte halfedelsteen niet per definitie lager is dan deze van diamanten, robijnen, saffieren en smaragden. Een halfedelsteen is niet noodzakelijk half zo mooi, half zo bestendig of half zo kostbaar als een edelsteen. Integendeel!
Edelstenen zijn het product van de lange geologische evolutie van de aarde gekenmerkt door ingewikkelde processen. Een van de voornaamste hiervan is het magmatische proces waarbij mineralen worden gevormd uit silicaten die samensmelten in de gloeiende aardkern en later uitgestoten worden als lava of door breuken of glooiing van de aardkorst in de bovenste aardlagen terechtkomen. Tijdens dit proces neemt het magma (latere lava) een deel van het omringende gesteente of metalen op. Deze lossen erin op en wijzigen de chemische samenstelling. Het resultaat is dat de lichte mineralen in de bovenste lagen van de stollende lava blijven en de zwaarste zakken. Diamant bijvoorbeeld treft men hoofdzakelijk aan in de bodem van uitgedoofde vulkanen waar men zowel de loepzuivere (100 % koolstof) maar ook diamanten met insluitingen van andere mineralen en metalen vindt.
JW-IMG_3051
De vindplaatsen van edelstenen zijn verspreid over de ganse aarde maar als we ons beperken tot Europa situeren deze zich toch hoofdzakelijk centraal Europa, Zwitserland en Rusland. Niet zo ver van onze uitvalsbasis in Kröv, rijden we vandaag in zuidoostelijke richting naar het stadje Idar-Oberstein, het centrum van de ‘Edelsteinroute’ in het gebied van de Hunsrück-Nahe. Het is hier dat in de vijftiende eeuw (oudste geschreven vermelding is 1454) voor het eerst Agaat gevonden werd, een bewerkbare kleurrijke edelsteen (hardheid 6 op een schaal 1 tot 10).
Later werd ook in dezelfde omgeving het mineraal Amethist (zelfde hardheid) gevonden. ‘Bewerken’ betekent kloven en slijpen en de nabijheid van het riviertje ‘Nahe’ bood aan de inwoners de gelegenheid hun slijpmolens te laten aandrijven door de energie te gebruiken die watermolens konden leveren.
JDM-005
Op tientallen plaatsen langsheen de rivier ontstonden slijperijen die hun afgewerkte producten, voornamelijk juwelen en sierstukken exporteerden naar alle Europese landen. Idar-Oberstein werd het centrum van de bewerkte agaat-, amethist- en onyx-mineralen en van het bergkristal. In 1867 telde het stadje 153 slijperijen waar van vader of zoon de kennis en kunde doorgegeven werd.
Helaas: rond dezelfde periode waren de lokale vindplaatsen van agaat en amethist zo goed als uitgeput en werden beide mineralen aangekocht in Brazilië. Maar tezelfdertijd verfijnden de slijpers hun methodes en o.a. werd in Idar-Oberstein de basis gelegd voor de fabricatie van cameeën, de beeldhouwwerkjes van edelsteensnijders die door geduldig kerven en snijden, slijpen en polijsten (de cameotechniek) in lagenagaat, in toermalijn of amethist een voorstelling in laag- of hoogreliëf van bijvoorbeeld een vrouwenhoofd schiepen.
TM-DSC00547
Op dit ogenblik is Idar-Oberstein nog altijd het Europese centrum voor de bewerking van halfedelstenen. Verspreid over het stadje zijn tientallen slijperijen nog altijd actief. Sommige beperken zich tot het eigenlijk in vorm brengen van de steen terwijl andere gespecialiseerd zijn in het ‘zetten’ van de steen in edelmetaal en dit al dan niet gecombineerd met een verkoopsruimte.
Wij hebben beide gedaan. Bij de firma Erwin Hess in Kirschweiler bezochten we de slijperij, de toonzaal met een enorm aanbod van stenen, juwelen en sierstukken om te eindigen in de winkelruimte. U begrijpt dat de dames onder ons de gelegenheid te baat hebben genomen om hierbij ook de portefeuille van de heren aan te spreken.
Het is ook daar dat we de lunch hebben genomen vooraleer enkele kilometer verder het centrum van Idar-Oberstein te bezoeken. De hoofdstraat van het stadje is een opeenvolging van juwelenwinkels, slijperijen en restaurants en cafés. Wijzelf bezochten het plaatselijk museum van Mineraliën - Edelsteine - Schmück ( mineralen-edelstenen-sieraden) waar verspreid over vier verdiepingen alle mogelijke facetten van de edelsteenindustrie, vanaf hun vindplaats, de bewerking en het eindresultaat getoond worden.
Echt indrukwekkend hoe vaklui erin slagen van de honderden kilo wegende ruwe steen echte kunstwerkjes te maken.
DH-009
Na dit museumbezoek heeft een aanzienlijk deel van onze Lovendegemse Okra’s nog de Felsenkirche bezocht. Langs een trap van 240 treden bereikt men een deels in de rots uitgehouwen, deels gemetst kerkje dat 50 meter hoog boven het stadje lijkt te hangen. Het zicht op Idar-Oberstein vanuit de kerk is prachtig.
EF-S1030589
Na nog enkele dames uit de juwelenwinkeltjes geplukt te hebben konden we de terugtocht naar Kröv aanvatten want onze gastvrouw verwachtte ons voor het keuzemenu.
AS-2217



5 mei 2010 - Naar Bernkastel-Kues

Vandaag wordt het een drukke dag. Er staat een museumbezoek gepland, een stadsverkenning en een boottocht. Deze avond is ook nog een ‘Weinprobe’ (wijnproeverij) voorzien. Dat belooft! JP-046 Op weg naar Bernkastel, even voorbij het dorpje Urzig houden we halt aan de voormalige Cisterciënzerabdij van Kloster Machern. De stichtingsoorkonde vermeld 1238 maar het klooster heeft een bewogen geschiedenis achter de rug. De gebouwen werden herhaaldelijk verwoest en heropgebouwd. De dertigjarige oorlog liet ook zijn sporen na maar de doodsteek kwam toen in 1802 Napoleon de kloosters ontbond, hun eigendommen nationaliseerde om deze nadien te verkopen. De uitgestrekte landerijen, voornamelijk wijngaarden, werden versnipperd en het klooster zelf liep leeg. De jaren daarop kenden de gebouwen verschillende bestemmingen en bij gebrek aan onderhoud verviel het machtige klooster gedeeltelijk tot een ruïne. Toen in 1985 de laatste kloosterlingen het middeleeuwse gebouw hadden verlaten werd het klooster aangekocht door de gemeente die het volledig restaureerde en onderbracht in een cultureel-historische stichting.
TM-IMG_0107
Op dit ogenblik herbergt het immense U-vormige complex een wijnmuseum, een bierbrouwerij, een zaal voor feesten en evenementen. Op de terreinen rondom worden wijnfeesten gehouden en vinden circussen en kermissen een standplaats. Kloster-Machern is ook geliefd bij trouwlustigen die er hun trouwfeest organiseren en waar de
JDM-038
gebouwen en de Moezel op de achtergrond het ideale decor vormen voor hun huwelijksreportages en -foto’s. Wijzelf bezochten er het speelgoedmuseum en de tentoonstelling van Russisch-orthodoxe iconen. In de crypte onder het kerkje heeft een lokale wijnhandelaar een handeltje opgezet met de verkoop van alle mogelijke soorten likeur die men
AS-2228
voordien kan proeven. De verkoopster zal zich nog lang de passage van onze Lovendegemse Okra’s herinneren.
Het stadje Bernkastel-Kues situeert zich aan weerszijden van de Moezel en beide stadsdelen zijn verbonden door een prachtige brug. Hoog boven de stad torent nog altijd de ruïne van de burcht ‘Bärenkastel’ (Berenkasteel) zo genoemd door zijn eigenaar, Adalbero van Luxemburg,
in wiens
wapen een beer voorkomt. Bärenkastel wordt later verbasterd tot Bernkastel. Het stadje heeft een zeer typische marktplein omheen een centrale fontein die ooit gevoed werd door de Michaelsbron. Alle huizen zijn in vakwerkstijl, inbegrepen het raadshuis, zijn rijk met houtsnijwerk versierd. In de smalle straatjes rondom is op dit middaguur een drukte van belang. Alle restaurantjes zitten vol, alle stoelen aan de terrassen zijn bezet door toeristen die zich te goed doen aan een verfrissend witte Moezelwijntje of aan het lokale Bitburger bier. (“Bitte, ein Bit…”).
JM-BILD3359
Wij hadden ook een boottocht geprogrammeerd van Bernkastel naar onze uitvalsbasis in Kröv. Aan de aanlegsteiger is het een komen en gaan van rondvaartboten en cruiseschepen op weg naar de Rijn. De Moezel was ooit een druk bevaren verkeersweg tussen Trier en de Rijn in Koblenz. De aanleg van een spoorlijn tussen beide steden en het huidige vervoer per
DH-035
vrachtwagen heeft de transportfunctie van de rivier teruggeschroefd.
Ook de talrijke bochten en de 14 stuwen en sluizen om het een hoogteverschil van 84 meter te neutraliseren maken van de Moezel nu niet direct de meest ideale, laat staan de snelste waterweg. Komt daarbij dat de Moezel zeer ondiep
JW-IM?_3122 is wat meebrengt dat de bevaarbaarheid beperkt is tot schepen van 1500 ton (vergelijk met onze ‘Brugse vaart’ die tot Aalter schepen toelaat tot 2000 ton).
De twee dekken en het buitendek van onze boot, de Romantica, zaten afgeladen vol met voor het merendeel toeristen maar tot mijn
verrassing ook met heel wat scholieren die hun dagelijks trip naar en van school per boot en fiets afleggen.
Nabij het dorp Zeltingen diende de Romantica in de gelijknamige sluis een hoogteverschil van 6 meter te overbruggen m.a.w. zes meter te zakken om het laatste gedeelte van de vaart naar Kröv aan te vatten. We waren mooi op tijd om ons te verfrissen en het avondmaal te nemen in ons hotel in afwachting van de wijnproeverij in de Weinbrunnenhalle ‘Kröver Nacktarsch’ aan de oever van de Moezel.


De Moezelwijnen
JM-SIMP3798 Het wijnbouwgebied van de Mösel geldt als de oudste wijnstreek van Duitsland en behoort tot de klassieke wijnregio’s van Europa. De Moezel, net zoals zijn bijrivieren, de Saar en de Ruwer, hebben zich diep in het Rijnse kleisteengebergte ingeslepen en op die manier de geologische en klimatologische condities voor de wijnbouw gecreëerd.
Door de beschutte ligging van het Moezeldal behoort het gebied tot de warmste klimaatzones van Duitsland. Opslag van warmte door de rivieren verhindert de kans op vorst. Scherpe schommelingen in temperatuur komen zelden voor: de winters zijn gematigd koel terwijl de zomers aangenaam warm zijn en de neerslag is voldoende. De leisteenbodem houdt de warmte langdurig vast zodat het niet uitzonderlijk is dat de druiven
tot in november kunnen rijpen.
Talrijke archeologische vondsten bewijzen dat de Romeinen al in de eerste eeuw na Christus druivenstokken teelden op de steile hellingen van de rivierdalen. Na het eind van het Romeinse rijk speelden vooral de katholieke klooster een centrale rol in de ontwikkeling van de wijnbouw. In de middeleeuwen bracht de cisterciënzerorde zijn wijnkennis uit de bourgogne naar de Moezelstreek. In de vorige aflevering hebben we kennis gemaakt met het door ons bezochte Kloster-Machern dat een heel bijzondere rol heeft gespeeld in de evolutie van de wijnproductie langsheen de Moezel.
AS-2242
AS-2246
Het waren zij die o.a. de teelt van de Rieslingdruif stimuleerden en een aantal kwaliteitsbevorderende maatregelen ingang deden vinden. De secularisatie door Napoleon van de kloosters en de verkaveling van de door hen beheerde wijngaarden betekende, tijdelijk althans, de teloorgang van de wijnbouw. Het is pas rond de het einde van de 19de eeuw dat de Moezelstreek terug kon aansluiten en opnieuw kwaliteitsvolle wijnen kon produceren. Rieslingwijnen uit Steillagen bijvoorbeeld waren de meest begeerde witte wijnen van de wereld en hun prijzen lagen zelfs hoger dan deze van de meest befaamde kasteelwijnen uit de Bordeaux of de Bourgogne.
De naoorlogse vraag naar fruitige witte wijnen bracht het Moezelstreek
verder tot bloei. De totale aanplant die eind van de jaren vijftig 7500 hectare steeg naar 15.000 hectare bij de aanvang van de 21ste eeuw. Hiermee wordt de Moezel qua grootte het vijfde wijnbouwgebied van Duitsland. In totaal zijn er verspreid langsheen de Duitse Moezel een 5.000 wijnboeren die hetzij zelfstandig, hetzij verenigd in coöperaties, wijn produceren. Zestig procent van de aanplant zijn Riesling-druiven, maar ook de Müller-Thurgau-druif wint veld. Op dit ogenblik is deze druivensoort reeds goed voor 14% van de productie en sinds de jaren tachtig wordt er ook Pinot Noir en Dornfelder aangeplant zodat in de moezelstreek ook stilaan de productie van rode wijn veld wint.
JW-IMG_3125
MDV-DSCI3077
Over wijn schrijven en lezen is mooi maar kan nooit het ter plaatse proeven van wijn benaderen. En dat weet Okra-Lovendegem.
Op 5 mei ‘s avonds bezocht een uitgebreide groep Lovendegemnaars de wijnavond georganiseerd door de familie Beitzel, wijnbouwers uit Kröv, in de lokalen van de aan de Moezel gelegen Weinbrunnenhalle “Kröver Nacktarsch”. Het werd een onvergetelijke proeverij waarbij de gastheer ons liet kennismaken met een zestal van de door hem geproduceerde wijnen. Zijn technische uitleg werd door Jacky Wulgaert vakkundig vertaald naar het Nederlands. Het proeven, keuren en bepunten van de verschillende soorten wijn zorgde al vlug voor een gezellige sfeer en een zorgeloos genieten.
Immers de afstand naar ons hotel bedroeg amper 300 meter wat toch niet heeft belet dat sommigen onder ons er toch in geslaagd zijn verkeerd te lopen.
Anderen hebben zelfs de ingang van het hotel niet meer gevonden en hebben geprobeerd met hun hotelsleutel een nabijgelegen woning binnen te dringen.
Echt, een reis van Okra-Lovendegem begeleiden, is niet altijd zo simpel. (T.M)


6 mei 2010 - Naar Cochem

Ik voel mij niet zo gerust als ik deze morgen het restaurant van ons hotel betreed. Gelet op het wijnverbruik gisteravond verwacht ik toch een aantal Okra’s met barstende hoofdpijn en waterige oogjes. Maar niets daarvan. Niemand heeft blijkbaar een kater. Gelukkig maar want vandaag maken we een rit langsheen de Moezel naar de meer noordelijk gelegen stad Cochem. Wij rijden langs en doorheen minuscule dorpjes die zich aaneenrijgen tot een ononderbroken wijngaard op de flanken van de vallei. Hoog boven ons zien we hoe de wijnboeren druk bezig zijn met snoeien en schoffelen tussen de rijen wijnstokken. We rijden traag doorheen de dorpen die bestaan uit één hoofdstraat met zijn ruim aanbod van wijnwinkels, souvenirwinkeltjes en particuliere woningen waarvan zeker een kwart kenbaar maakt dat ze kamers te huur hebben. We passeren Traben, Briedel, Zelll-Mosel, Einkirch, Alf en Ediger vooraleer we de Kreis (district) Cochem binnenrijden en enkele kilometer verder het stadje Cochem zelf bereiken.
DH-042
Cochem is de hoofdstad van de Landskreis Cochem-Zell en telt een 5000-tal inwoners. Het strekt zich uit aan weerszijden van de Moezel. Het is sterk toeristisch en wordt vrij druk bezocht door voornamelijk Nederlanders en Belgen. Het aanbod aan bedden in hotels, appartementen en bij particulieren bedraagt 3300.
Het ontstaan van Cochem situeert zich in de Romeinse en daarna de Keltische periode waarna het door zijn strategische ligging halfweg tussen Trier en Koblenz uitgroeide
AS-2253
tot een vestingstad. Dat was de reden waarom Cochem tijdens de middeleeuwen herhaaldelijk aangevallen werd door naburige krijgsheren. Eind van de 17de eeuw werd het zelfs volledig verwoest. De burcht die de stad domineerde werd in 1689 door een Frans leger veroverd, nadien geplunderd en samen met de stad in brand gestoken.
JDM-072
Tweehonderd jaar lang torende de ruïne ervan boven de stad. Vandaag staat een bezoek een deze inmiddels gerestaureerde burcht op het programma.
Vanaf de Enderplatz, een even buiten de oude stad gelegen busstation rijden we met een shuttle (pendelbus) langs een steile bochtige en smalle weg naar de top van de rots waarop de
MDV-DSCI3091
burcht gebouwd is. Het laatste stuk, 150 meter oneffen kasseien van het type kinderkopjes is wel heel erg steil. Maar de inspanning loont de moeite. Van op die plaats heeft men een uniek uitzicht op de stad Cochem en op de 100 m lager gelegen Moezel.
Aan het hek worden we opgewacht door Jacky en Magda en door de twee gidsen die de verdere rondleiding zouden verzorgen.
TM-DSC00569
De paltsgraaf die de burcht bewoonde had het recht tol te heffen op de schepen en hun vracht die Cochem passeerden. Daartoe kon vanuit de burcht met een vernuftig systeem een ketting over de Moezel gespannen worden om de schepen tot stoppen te dwingen en hen pas doorgang te verlenen na betaling van een tol.
JW-IMG_3132
Het kasteel, waarvan de buitenzijdevolledig gerestaureerd werd, is gebouwd op een ondergrond van leisteen en verschuift langzaam zodat betonnen steunmuren het verder afglijden moeten beletten. Binnenin wachten nog tientallen vertrekken op hun afwerking maar zoals overal tegenwoordig kampt de huidige
eigenaar, de stad Cochem, met financiële problemen. Het gedeelte van de Burcht dat wel voor het publiek is opengesteld is meer dan een bezoekje waard en geeft een beeld van hoe door de middeleeuwse heersers geleefd werd. Opmerkelijk is bijvoorbeeld de waterput die men op de binnenkoer heeft gegraven. Men leert ook waarom middeleeuwse venters bestonden uit in lood gevatte gekleurde glasschijven. Of op hoeveel wijn een monnik dagelijks recht had. Waar de gidsen het hadden over het waarom van het speciale slotbeslag van de ridderzaal (“om aan de bedronken kasteelheer toe te laten gemakkelijker het sleutelgat te vinden”) moet ik hen verwijzen naar het deurslot van de Lovendegemse kerk. Ook hier vinden we dergelijk slot dat toentertijd bij gebrek aan openbare verlichting toeliet op de tast het sleutelgat te vinden. Ik kan mij niet voorstellen dat het diende om dronken Lovendegemse kosters toegang te verlenen.
Zo goed als iedereen heeft de tocht naar beneden, naar Cochem-stad, te voet afgelegd voor de middaglunch en voor de verkenning van het stadje. Sommigen hebben dit gedaan aan boord van het schattige gele busje. Anderen zijn doorheen de Enderttoren het oude Cochem met zijn wirwar van oude kronkelige straatjes en zijn talloze winkeltjes, Weinstubes en eetgelegenheden binnengewandeld.
Wij zijn er ook geschrokken van de woeste kracht van de anders zo kalme Moezel. Op verschillende oudere huizen is het waterpeil aangebracht dat bereikt werd bij vroegere overstromingen. In de winter van 1993 bereikte het waterpeil de deurhoogte (2 m). In 1781 en 1784 stond het water zelfs ter hoogte van de eerste verdieping.
Rond 1700 uur werd vanaf de Enderplatz de terugkeer naar Kröv aangevat zodat we ons konden voorbereiden voor het avondmaal en de avondactiviteit: een kaartje leggen of een wandeling langsheen de Moezel en ter afsluiting een glas witte wijn.
Morgen rijden we langs de Moezel en zijn bijrivier Sûre naar het Groothertogdom Luxemburg waar we Echternach zullen bezoeken vooraleer terug te keren naar Lovendegem.
Maar eerst moeten we morgenvroeg nog 60 kisten wijn inladen die onze Lovendegemse Okra’s gisteren na de wijnproef gekocht hebben. (T.M.)


7 mei 2010 - Terugreis via Echternach

JDM-088
JP-098
TM-DSC00580
TM-DSC00587

Naar boven